|
سخن گر زر است! خاموشي گوهر است!
روزي مادري متوجه شد كه پسرش به شهري رفته و پيدرپي در جمعهاي گوناگون، سخنراني ميكند براي او نامهاي نوشت: «پسرم، شيرم را حلالت نميكنم، شنيدهام تو از واقعيت زندگي منحرف شدهاي و سخنراني ميكني، لب فروبند و به معبد سكوت برو و خود واقعي را بشناس!» سبك خيلي از افراد، بازي با واژههاست و به معنا اهميتي نميدهند. در صورتي كه از رفتارهاي زيباي انسان، رفتار سكوت در حوزه آگاهي است. همانگونه كه سكوت در موسيقي زيبايي ميآفريند، سكوت در حالت و نگاه انسان، گاهي بركهاي از نيلوفران آبي را براي درون شما فراهم ميكند. عدهاي از انسانها، ديوانة حرف زدناند و اين نشان از هذيان و توهم بيش از حد آنان است. شما زماني ميتواني سكوت كني كه ارزش معنوي و موسيقيايي سكوت را عميقاً درك كرده باشي! هر كسي بلوغاش را با سكوت امضا ميكند، تبسم بيواژه شما هم، شكلي از سكوت است، امروز سكوت را با شوق و ذوق در رفتارت تحرير كن، آن را به دفعات تمرين كن، مگر تو بايستي در هر موضوع حرف بزني! خودت را در سكوت تماشا كن! اين همه درخت، گربهها، سگها و اجزاي طبيعت حرف نميزنند. مگر اتفاق بدي ميافتد، آب سكوتمند است و صداي آب آرامشبخش تو، از امروز اينچنين باش!
پيشنهادهاي امروز
١. تصميم بگير امروز را به معبد سكوت بروي و كمتر سخن بگويي!
٢. اراده كن، از اظهار نظرهاي پي در پي در مورد هر موضوعي، پرهيز كني!
٣. سعي كن با خودت پيمان ببندي كه اين هفته را كمتر حرف بزني!
|
